ධෛර්ය සම්පන්න සිංහයා

ධෛර්ය සම්පන්න සිංහයා

ඈත අතීතයේ, ඉන්දියාවේ භාරත දේශයේ, රජ දහනෙන් පෝෂණය වූ රමනීය වන පියසකක, ධෛර්ය සම්පන්න සිංහයෙකු වාසය කළේය. ඔහුගේ නාමය වූයේ 'වීරසිංහ' ය. වීරසිංහ නිකම්ම සිංහයෙක් නොවීය. ඔහු සිය ශක්තියෙන්, ධෛර්යයෙන්, මෙන්ම අනුකම්පාවෙන්ද පිරිපුන් සතෙක් විය. ඔහුගේ රජධානිය වූයේ සුවිශාල ගල් පර්වතයක මුදුනත වූ අතර, එතැන් සිට ඔහු සිය ගණනක් වූ වන සතුන්ගේ ආරක්ෂකයා ලෙස කටයුතු කළේය.

දවසක්, ඝන වනය මැද, හදිසියේම මහත් කලබලයක් ඇතිවිය. තරුණ හාවුන් රැලක් භයානක අලියෙකු ඉදිරියේ අසරණව පලා යමින් සිටියහ. අලියා, සිය කෝපයෙන් ඇස් රතු කරගෙන, තියුණු දළ යුගළින් හාවුන් තලා දමන්නට තැත් කළේය. මෙම භයානක දර්ශනය දුටු වීරසිංහ, සිය ගල් පර්වත මුදුනෙන් පහළට පැන, අහස ගුවන රිද්දන සිංහ ගර්ජනාවක් නගමින් අලියා දෙසට දිව ගියේය.

"නතරව!" වීරසිංහගේ කටහඬ වනය පුරා ගැඹුරට නාද විය. "මෙම අසරණ සතුන්ට හිංසා කිරීම නවත්වන්න!"

අලියා, සිය අරමුණට බාධා කළ මේ නිර්භීත සත්වයා දෙස තිගැස්සී බැලීය. ඔහු මෙවැනි ධෛර්ය සම්පන්න සිංහයෙකු මීට පෙර දැක නැත.

"හේ! සිංහයා!" අලියා හූනා කෑවේය. "මගේ මාර්ගයේ සිටින්නට එඩිතර වුණේ කවුද? මේ කුඩා සත්වයන් මාගේ ආහාරය!"

වීරසිංහ සිය දත් මිටි කමින්, සිංහ පෙනුම මවා ගත්තේය. "ඔබට ආහාර අවශ්‍ය නම්, මා සමග සටන් කොට ලබා ගන්න! නමුත්, අසරණයන්ට හිංසා කිරීම නම්, මම කිසිසේත් ඉවසන්නේ නැත!"

අලියා, වීරසිංහගේ ධෛර්යයට සිනාසුණද, ඔහුගේ ස්ථිරසාර බැල්ම දුටු විට ඔහුට යම් බියක්ද දැනුණේය. ඔහු අනුකම්පා විරහිතව සතුන් මරා දමන්නට පුරුදුව සිටියද, මෙවැනි ධෛර්ය සම්පන්න සතෙකුට මුහුණ දීමට ඔහු සූදානම් නොවීය.

"හොඳයි, සිංහයා!" අලියා කීවේය. "ඔබේ ධෛර්යය මට පෙනේ. නමුත්, මම කුසගින්නෙන් සිටිමි. මට ආහාර අවශ්‍යයි."

වීරසිංහ, සිය අනුකම්පාව මුළුමනින්ම නොමරා, මෙසේ කීවේය. "මම ඔබට ආහාර ලබා දෙන්නම්. නමුත්, ඔබ මෙම හාවුන්ට හිංසා කිරීම නවත්වන්න. අද සිට, ඔබ මගේ අනුමැතියෙන් තොරව කිසිදු සතෙකුට හිංසා නොකරන්න."

අලියා, වීරසිංහගේ ස්ථිරභාවය දුටු අතර, ඔහුට වෙනත් විකල්පයක් නොවීය. ඔහු සිය කෝපය යටපත් කරගෙන, "හොඳයි, සිංහයා. මම එකඟ වෙමි. නමුත්, ඔබ මාගේ කුසගින්න සංසිඳුවන්නේ කෙසේද?"

වීරසිංහ, තමාගේ ශරීරයේ කොටසක් කපා දීමට සූදානම්ව, මෙසේ කීවේය. "මම මගේ ශරීරයෙන් කොටසක් ඔබට ලබා දෙන්නම්. එය ඔබේ කුසගින්න සංසිඳුවනු ඇත. නමුත්, ඔබ පොරොන්දු වූ පරිදි, අසරණයන්ට හිංසා කිරීම නැවැත්විය යුතුයි."

මෙය ඇසූ අලියා අපහසුවෙන් හිස සැලුවේය. ඔහු කවදාවත් මෙවැනි අනුකම්පාවක් දැක නැත. සිංහයෙක් සිය ශරීරයෙන් කොටසක් තවත් සතෙකුට ලබා දීමට සූදානම්වීම ඔහුට පුදුමයක් විය.

"නොවැ," අලියා කීවේය. "එය මාගේ ධර්මයට විරුද්ධයි. ඔබ මට ආහාර ලබා දීමට සූදානම්වීම ගැන මම කෘතඥ වෙමි. නමුත්, මම අසරණයන්ට හිංසා කිරීම අද සිට නවත්වමි. ඔබේ ධෛර්යය සහ අනුකම්පාව මට පාඩමක් ඉගැන්වීය."

අලියා, සිය කීකරුකම පෙන්වමින්, වීරසිංහට ස්තූති කොට, නිහතමානීව වන පියසක ගියේය. තරුණ හාවුන්, සිය ජීවිතය බේරාගත් වීරසිංහට කෘතඥතාව පුදමින්, ඔහුට ආචාර කළහ.

වීරසිංහ, සිය ධෛර්යයෙන් සහ අනුකම්පාවෙන් පමණක් නොව, නුවණෙන්ද සියලු සතුන්ගේ ගෞරවය දිනා ගත්තේය. ඔහු කිසිවෙකුටත් හිංසා නොකර, සියලු සතුන් අතර සාමය සහ සමගිය ඇති කළේය. ඔහුගේ ධෛර්ය සම්පන්න ක්‍රියා, වන පියස පුරා පුවතක් විය.

කාලය ගෙවී ගියේය. වීරසිංහ සිය ධෛර්යය සහ අනුකම්පාවෙන්, වන පියසෙහි අග්‍රගණ්‍ය පාලකයා බවට පත්විය. ඔහු කිසිදු සතෙකුටත් අයුක්තියක් සිදු නොකළ අතර, ධර්මය, අනුකම්පාව, සහ ධෛර්යය යන ගුණාංගයන් සියලු සතුන් තුළ ඇති කිරීමට උත්සාහ කළේය. ඔහුගේ ධෛර්ය සම්පන්න කතාව, පරම්පරා ගණනාවක් පුරා, ධෛර්යය සහ අනුකම්පාව යන ගුණාංගයන්හි වැදගත්කම කියාපාමින්, පැවත එන්නට විය.

ධර්මය

ධෛර්යය යනු බිය නැතිවීම නොවේ, බිය තිබියදීත් නිවැරදි දේ කිරීමය. අනුකම්පාව යනු අසරණයන්ගේ දුක දැකීම පමණක් නොව, ඔවුන්ට උපකාර කිරීමට ඉදිරිපත් වීමය. නුවණ යනු ගැටළු විසඳීමට ධෛර්යය සහ අනුකම්පාව යොදා ගැනීමය.

බෝසතාණන් වහන්සේ බුදුපියාණන් වහන්සේ ලෙස උපසම්පදා වූ අවස්ථාවේදී, ධෛර්යය, අනුකම්පාව, සහ නුවණ යන බාරමී ධර්මයන් පිරූහ.